یادداشت های یک طلبه

وبلاگ حجه الاسلام خدادادنژاد
دسته: سیاسی, کشکول

بمناسبت ۱۵ مرداد سالگرد حمله اتمی به هیروشیما

۱۵ مرداد ۱۳۹۴ | توسط خدادادنژاد | دسته سیاسی, کشکول

بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی دو عملیات اتمی بودند که در زمان جنگ جهانی دوم به دستور هری ترومن، رئیس جمهور وقت آمریکا، علیه امپراتوری ژاپن انجام گرفتند. در این دو عملیات، دو بمب اتمی به فاصله ۳ روز بر روی شهرهای هیروشیما و ناگازاکی انداخته شد که باعث ویرانی و کشتار گسترده شهروندان این دو شهر گردید. حدود ۲۲۰٬۰۰۰ نفر در اثر این دو بمباران اتمی جان باختند که بیشتر آنان را شهروندان غیرنظامی تشکیل می‌دادند. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بلافاصله هنگام بمباران کشته شدند و بقیه تا پایان سال ۱۹۴۵ بر اثر اثرات مخرب تشعشعات رادیواکتیو جان خود را از دست دادند.

زندگی خلبانی که مردم هیروشیما را قتل عام کرد

نخستین حمله اتمی در جهان به نام آمریکا ثبت شد. این حمله را خلبانی هدایت کرد که برای چنین اقدامی مدال گرفت و تا پایان عمر هم از کرده خود پشیمان نشد.

حمله اتمی به هیروشیما نخستین حمله اتمی در جهان بود. در سال ۱۹۴۵ «پاول تیبت» با بمب اتمی موسوم به «پسر کوچک» این شهر را نابود کرد. وی نه تنها هرگز ابراز پشیمانی نکرد بلکه برای چنین اقدامی مدال گرفت.

ماجرا از یکشنبه آفتابی ۶ آگوست ۱۹۴۵ شروع شد وقتی که مردم شهر هیروشیما متوجه حضور بمب‌افکنی در آسمان شهرشان شدند. ناگهان زمین با بمبی لرزید و سپس دود فراوانی به هوا برخواست که شبیه قارچ سفید بزرگی بود. مردم هیروشیما این صحنه‌ها را در شرایطی می‌دیدند که تیبت با جنگنده مدل (B-29) موسوم به (Enola Gay) در مسیر بازگشت بود.

هرگز یک شب هم بی‌خواب نشدم

تیبت نهم اکتبر ۱۹۷۶ در برابر ۱۸ هزار تماشاگر درباره آن روز صحبت کرد.البته ژاپنی‌ها از این اقدام با خوشحالی یاد نکردند.

شهردار هیروشیما در نامه‌ای، برای تیبت نوشت: «نمایشی از بمباران اتمی، توهینی برای شمار نامعلوم کشته‌شدگان و افرادی است که همچنان با اثرات این حمله دست به گریبان هستند.» شاید به همین دلیل بود که «جرالد فورد» رئیس جمهور وقت آمریکا از دولت ژاپن عذرخواهی کرد. با این حال تیبت گفت: « هرگز به این دلیل که بمباران اتمی را رهبری کردم ، بی‌خواب نشدم.»

باید گفت که پرواز، تیبت را مانند یک کودک به وجد می‌آورد. این چیزی بود که پدر وی با آن موافق نبود.پاول جوان پیش از خلبانی پزشکی می‌خواند اما در سال ۱۹۳۷ تصمیم‌ گرفت که به ارتش بپیوندد. تیبت در طول جنگ جهانی دوم با استفاده از جنگنده (B-17) ده‌ها بار کارخانه‌های آلمانی و فرانسوی را بمباران کرد و به زودی توانست درجه سرهنگ دوم را به دست آورد.

تیبت در میانه تصویر در حالی که پیپ مشهورش را بر لب دارد

خلبان بلندپرواز آمریکایی ماموریت‌های متعددی را سپری کرد تا  اینکه اواخر تابستان ۱۹۴۴، ژنرال «اوزال اینت» فرمانده نیروی هوایی با وی تماس گرفت و درباره عملیاتی که قرار بود برای نخستین بار در آن از بمب اتم استفاده شود، با وی صحبت کرد.اینت در بخشی از توضیحاتی که درباره ماموریت تیبت به وی داد گفت: «اگر موفق شوی، قهرمان می‌شوی اما اگر شکست بخوری، زندانی خواهی شد.» با همه اینها تیبت همچنان انگیزه‌ داشت که به نیومکزیکو برود و با «رابرت اوپنهایمر» دانشمندی که بر روی بمب اتمی کار می‌کرد دیدار کند و درباره قدرت نابودکنندگی بمب اتم اطلاعاتی به دست آورد. از این به بعد وی تمرین‌هایی را با افرادی که زیر دست او بودند آغاز کرد.

تینیان پایگاه جزیره‌ای آمریکا در اقیانوس آرام محلی بود که تیبت مهمترین ماموریت زندگی خود را در ساعت ۲:۴۵ دقیقه صبح آغاز کرد تا بمبی به وزن ۴٫۵ تن را که به آن پسر کوچک می گفتند بر سر مردم هیروشیما بریزد. هر کدام از نیروهای همراه وی با خود اشیایی را به هواپیما آوردند که گمان می کردند برایشان شانس می‌آورد و تیبت هم پیپی را با خود آورد در این مرحله برای دیگر افراد مشخص شد که مقصد این ماموریت هیروشیما و استفاده از بمب اتم است.

 «انولاگی» نام مادر تیبت که وی این نام را روی هواپیمای خود گذاشته بود

سرانجام تیبت و همکارانش ساعت ۸:۱۵ صبح به وقت ژاپن بمب پسر کوچک را در هیروشیما رها کردند. با انفجار این بمب، قارچی بزرگ در هوا بزرگ و بزرگ تر می‌شد در یک چشم به هم زدن ده ها هزار نفر کشته شدند و کمی بعد تیبت با غرور اعلام کرد: « بچه‌ها! شما اولین کسانی بودید که اولین بمب اتم را انداختید.»

البته همه افراد احساسی مانند تیبت نداشتند. «رابرت اچ.شومارد» مکانیک پرواز بعدها گفت: «در این ابر هیچ هیچ غیر از مرگ وجود نداشت.» همچنین «رابرت ای لوئیز» کمک خلبان هم در سفرنامه خود نوشت: «خدای من! ما چه کار کردیم؟»

 چند ساعت بعد انولاگی بار دیگر در تینیان فرود آمد و در شرایطی که آمریکایی‌ها پیروزی بزرگی را جشن می‌گرفتند،  حس«یوشیتو ماتسوشیگه» عکاس ژاپنی قابل توجه است وی گفت که جاری شدن اشک به او اجازه نداد تا بتواند آنطور که می‌خواهد عکاسی کند.

کشتاری که تشویق شد

پل تیبت ۹۲ سال عمر کرد و برای بمبارانی که به مرگ ده‌ها هزار غیر نظامی منجر شد، هرگز ابراز پشیمانی نکرد. وی برای انجام این عملیات مدال دریافت کرد؛ دومین مدال ارزشمند ارتش آمریکا.

و در مقابل همه انتقادها در زمینه عملکردش گفت که این اقدام زندگی شماری را نجات داده است چرا که اگر آمریکا ژاپن را اشغال می‌کرد، در هر ۲ طرف باید قربانیان بیشتری می‌دادند.

تیبت در سال ۱۹۸۱ با یکی از بازماندگان حمله اتمی به هیروشیما دیدار کرد

 و وقتی از وی پرسیدند که از این اقدام که مرگ بیش از ۱۴۰ هزار زن، مرد و کودک را به دنبال داشت پشیمان است؟ گفت: « نه به جهنم!»

منبع: فارس

شیخ “نمر باقر النمر” کیست؟

۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ | توسط خدادادنژاد | دسته سیاسی

کمتر کسی را می‌توان در عربستان یافت که شیخ نمر باقر النمر را نشناسد، همه زبان گزنده او علیه آل سعود و مبارزات وی علیه رژیم سعودی را می‌شناسند.

به گزارش فارس، شیخ “نمر باقر النمر” ‌روحانی شیعی برجسته عربستانی، در سال ۱۳۷۹ هجری قمری مصادف با ۱۹۶۸ میلادی، در شهر “العوامیه” در استان القطیف در شرق عربستان در خانواده‌‌ای اهل علم و دین به دنیا آمد که از آن علمایی چون “آیت‌الله شیخ محمد بن ناصر آل نمر” (قدس سره) و خطبای حسینی چون جدش حاج “علی بن ناصر آل نمر” سر بر آورده بودند.

تحصیلات مقدماتی و هجرت برای تحصیل علوم دینی

تحصیلات مقدماتی خود را در همان شهر العوامیه به پایان رساند و در سال ۱۴۰۰ هجری قمری مصادف با ۱۹۸۹ میلادی، برای آشنایی نزدیک‌تر با انقلاب اسلامی ایران و تحصیلات حوزوی ابتدا به ایران مهاجرت کرد تا در تهران در حوزه علمیه حضرت قائم(عج) حضور پیدا کند که در همان سال توسط آیت‌الله سید محمدتقی مدرسی در تهران تأسیس شده بود.

شیخ نمر پس از ۱۰ سال تحصیل در حوزه علمیه حضرت قائم(عج)، عازم سوریه شد و در حوزه علمیه حضرت زینب(ع) برای ادامه تحصیلات حوزوی و علوم دینی نام نوشت و در حضور اساتید این حوزه به تحصیل پرداخت.

وی دوره کتاب‌های اصولی از جمله “اصول” المظفر، “رسائل” شیخ انصاری و “کفایه” آخوند خراسانی را گذراند و در علم فقه نیز “اللمعه الدمشقیه” نوشته شهید اول، “جامع المدارک” خوانساری، “مکاسب” شیخ انصاری و “مستمسک العروه الوثقى” سید حکیم و دیگر کتاب‌های فقهی را مطالعه کرد.

شیخ نمر در طول مدت تحصیل علوم حوزوی خود در تهران و سوریه در محضر اساتید مختلفی حضور یافت، از جمله:

– بحث خارج نزد آیت الله سید محمدتقی مدرسی در تهران

– بحث خارج نزد آیت الله سید عباس مدرسی در سوریه

– بحث خارج نزد آیت الله خاقانی در سوریه

– دروس عالیه نزد علامه شیخ صاحب الصادق در تهران

– درس “لمعه” نزد علامه شیخ وحید افغانی

همچنین اخلاق را نزد آیت‌الله شیرازی در شهر مقدس قم فراگرفت و به این ترتیب به درجات بسیار بالایی در اجتهاد دست یافت و اجازه تدریس در مراکز علوم دینی و مذهبی را پیدا کرد.

وی اکنون از جمله معروف‌ترین و شایسته‌ترین مدرسان علوم مذهبی و دینی در حوزه‌های علمیه به شمار می‌آید که حتی در حوزه‌های علمیه ایران و سوریه به تدریس کتاب‌هایی همچون کتاب “اللمعه الدمشقیه” و کتاب “جامع المدارک” و “مستمسک عروه الوثقى” و “الحلقات” شهید سید محمدباقر صدر پرداخته است.

شیخ نمر سال‌ها اداره حوزه علمیه حضرت قائم(عج) در تهران و سوریه را برعهده داشت و تلاش بسیاری برای توسعه و پیشرفت این مراکز انجام داد.

پس از بازگشت به عربستان مرکز مذهبی “الإمام القائم(عج)” را نیز در العوامیه تأسیس کرد که در واقع سنگ‌بنای “مرکز اسلامی” در سال ۱۴۲۲ هجری قمری مصادف با ۲۰۱۱ میلادی بود.

 

خصوصیات اخلاقی آیت‌الله

از جمله خصوصیات اخلاقی وی را باید بلندمنشی و وسواس او در مراعات و حفظ اصول و مبادی و ارزش‌های دینی ملاحظه کرد که بازتاب آن به‌خوبی در خط مشی فکری و جهادی‌اش آشکار است.

همچنین شیخ، از دیدی باز و آگاه نسبت به حوادث جاری پیرامون خود چه در عربستان و چه در منطقه برخوردار است و همین موجب شده تا دارای دید تحلیلی دقیقی از جریان امور در عرصه‌های اجتماعی و سیاسی باشد که یکی از دلایل آن بنا به گفته وی ارتباط عمیق وی با قرآن و اهل بیت علیهم‌السلام است که همواره روشنگر راه وی در زندگی بوده‌اند.

فعالیت‌های سیاسی و بازداشت‌ها توسط رژیم سعودی

رژیم عربستان سعودی در حالی شیخ نمر باقر النمر را در هفته جاری بازداشت کرد که پیش از این نیز دو بار و طی سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ میلادی، شیخ را بازداشت کرده بود.

نخستین بازداشت شیخ نمر به می ۲۰۰۶ میلادی بازمی‌گردد، هنگامی که شیخ به محض بازگشت از سفر کوتاه‌مدتش به بحرین و بازگشت به عربستان، به دلیل مشارکت در همایشی بین‌المللی قرآن کریم از سوی نیروهای امنیتی رژیم سعودی بازداشت شد.

اتهام شیخ این بود که در این همایش، در عریضه‌‌ای، از رژیم سعودی خواسته بود به “قبرستان بقیع” رسیدگی کرده، مذهب “تشییع” را به رسمیت شناخته و شیوه‌‌های آموزشی و درسی کنونی حاکم بر عربستان را تغییر داده یا لغو کند؛ همین.

اما بازداشت مجدد شیخ نمر، به ۲۳ آگوست ۲۰۰۸ میلادی بازمی‌‌گردد که در شهر “القطیف” به دست نیروهای امنیتی رژیم سعودی بازداشت شد. این بار اتهام شیخ برای بازداشت بنابر ادعای رژیم سعودی درخواست از شیعیان مناطق شرقی عربستان برای آماده‌شدن به منظور دفاع از خود و جامعه خویش بود که رژیم ادعا می‌‌کرد، این سخنان نمر به معنی تحریک شیعیان عربستانی برای جدایی از حکومت مرکزی بود.

رژیم سعودی از بیم قیام مردمی و خشم و غضب شیعیان مناطق شرقی عربستان شیخ نمر را ۲۴ ساعت پس از بازداشت آزاد کرد.

این روحانی برجسته عربستانی یک بار دیگر در مارس ۲۰۰۹ میلادی در معرض بازداشت قرار گرفت.

دیدگاه‌های نمر در قبال آل‌سعود

شیخ نمر همواره در خطابه‌‌هایش رژیم سعودی را به اعمال “سیاست‌‌های تبعیض‌آمیز طایفه‌ای سازمان‌یافته و منظم به‌ویژه در مناطق شرقی عربستان و به‌خصوص در دو منطقه “الاحساء” و “القطیف” متهم می‌کرد که حدود یک قرن است، بر این مناطق حاکمیت دارد.

وی همواره و بارها تأکید داشته که از گفتن کلام حق، بیم و واهمه‌ای ندارد حتی اگر در این راه بازداشت شده، وارد زندان شود و تحت شدیدترین شکنجه‌ها و آزارها و اذیت ها تا سرحد شهادت قرار گیرد.

شیخ نمر توهین به کرامت شهروندان عربستانی به‌ویژه شهروندان شیعی عربستان که از دید رژیم سعودی شهروندان درجه دو این کشور به شمار می‌آیند و فاقد هرگونه حق و حقوق شهروندی هستند، رد و تأکید می‌کند که از کرامت و حقوق شهروندان شیعی عربستانی حمایت خواهد کرد.

وی بارها در این ارتباط تأکید کرده است که در خط اول رویارویی با ظلم و جور رژیم سعودی قرار می‌گیرد چون اعتقاد دارد بدون مبارزه و تلاش نمی‌‌توان به حقوق مورد نظر خود دست یافت و عدالتی در کشور برقرار نخواهد شد و شهروندان نمی‌توانند آزاد زندگی کنند.

شیخ نمر در این‌باره در سخنان خود با استناد به خطبه “جهاد” امیرالمؤمنین علی(ع) تأکید دارد که به عدالت جز از طریق جهاد دست نخواهیم یافت و حق جز با از خود گذشتگی و جهاد و شجاعت به دست نخواهد آمد.

وی در خطبه‌های نماز جمعه خود نیز بارها گفته است که شیعیان عربستان، دیگر در برابر توهین‌ها و تعدی‌ها و تجاوزات آل‌سعود سکوت نخواهند کرد و در این باره خطاب به آل‌سعود گفت که “ما ساکت نمی‌مانیم که هر آنچه بخواهید بر سر ما بیاورید؛ هر آنچه بخواهید انجام دهید و کرامت و شخصیت ما را که با ارزش ترین چیز در زندگی ماست، زیر پا بگذارید”.

شیخ نمر همچنین از مطبوعات و رسانه‌های سعودی به دلیل وابستگی و تبعیت آنها از رژیم سعودی و تبدیل‌شدن آنها به بوق تبلیغاتی آل‌سعود به‌شدت انتقاد می‌کند.

وی تصریح می‌کند که مفتی‌های وهابی، ساخته و پرداخته آل‌سعود هستند. به گفته شیخ نمر، آل سعود به مفتی‌های وهابی پول می‌دهند تا با دامن‌زدن به اختلافات طایفه‌ای و مذهبی و ایجاد اختلاف بین شیعیان و اهل سنت، آنها را به خود مشغول کنند و با ایجاد تفرقه مذهبی و طایفه‌ای و قبیله‌ای به حاکمیت خود بر عربستان و غارت و چپاول ثروت‌های آن ادامه دهند.

شیخ نمر النمر در یکی از خطبه‌هایش به خاطر مواضع و دیدگاه‌های تندش در قبال رژیم سعودی گفت که “می‌دانم فردا برای بازداشت من به سراغ خواهید آمد. خوش می‌آیید! این منطق و راه و روش شماست: “بازداشت” و “شکنجه” و “کشتار”؛ ما از قتل و کشتار نمی‌هراسیم. ما از هیچ چیز نمی‌ترسیم.”

وی در قبال سرکوبگری های رژیم سعودی و مخالفت این رژیم با برگزاری تظاهرات‌ مسالمت‌آمیز و تجمع‌های اعتراض‌آمیز تأکید می‌کرد که “همواره به دنبال راه‌های دیگری برای ادامه اعتراضات خود و احقاق حقوق‌مان خواهیم بود و تظاهرات، یکی از این راهکارهاست”.

این روحانی عربستانی را باید از جمله دشمنان سرسخت “نایف بن عبدالعزیز” ولی‌عهد سابق رژیم سعودی برشمرد. شیخ نمر، همواره انتقادات شدیدی را به وی وارد می‌کرد.

وی در یکی از خطابه‌هایش شاهزاده نایف بن عبدالعزیز را به علت شدت خشونت و قساوت و ظلمش علیه مردم عربستان به طور اعم و شیعیان به طور اخص، طاغوت و ستمگری خواند که در قبرش شکنجه خواهد شد و آتش او را خواهد سوزاند و کرم‌ها او را خواهند خورد. او در همین خطبه تأکید کرد که از مرگ نایف خوشحال خواهد شد.

وی همواره در خطبه‌های نمازجمعه و خطابه هایش نه تنها از آل سعود انتقاد می‌کند بلکه از منتقدان سرسخت برخی از رژیم‌های عربی حوزه خلیج فارس از جمله آل خلیفه است.