یادداشت های یک طلبه

وبلاگ حجه الاسلام خدادادنژاد

کلام بزرگان

تمثيلي در مورد غيبت امام زمان ((عج الله فرجه))

16 آوریل 2015 | توسط خدادادنژاد | دسته کلام بزرگان

عارف بالله مرحوم دولابي:

 زني كه شوهرش مرده بود و از او پسر بچّه اي داشت ديگر ازدواج نكرد به اين اميد كه پسرش بزرگ مي شود و حامي او خواهد بود. امّا متوجّه شد كه آن پسر بچّه بسيار نحيف و ضعيف است و از بچّه هاي كم سنّ و سال تر از خودش در كوچه زمين مي خورد. فهميد كه بچّه هاي ديگر پدر را بالاي سرشان مي بينند و به اتّكاي او احساس قدرت مي كنند و اين بچّه چون پدري بالاي سرش نمي بيند اين گونه رنجور و نحيف مانده است. براي حلّ مشكل نزد نقّاشي رفت و به او گفت تصوير يك پهلوان قدرتمند را بكشد و بازوبند پهلواني روي بازويش ترسيم كند. تابلو را گرفت و در اتاق نصب كرد و پرده اي روي آن كشيد و پسرش را صدا زد و گفت: مي خواهي پدرت را ببيني. پسر با اشتياق گفت: بلي. مادر كم كم پرده را از روي آن شمايل كنار زد و به تعريف زور بازو و قدرت پهلواني پدر مشغول شد. هر چه عكس آن پهلوان بيشتر نمودار مي شد استخوانهاي درهم فرورفته ي پسر از هم باز مي شد و در خود احساس قدرت مي كرد. وقتي تصوير كاملاً از پشت پرده بيرون آمد بچّه چنان نيرويي گرفت كه از آن پس بچّه هاي بزرگتر از خود را هم به راحتي به زمين مي زد. شيعه هم در دوران غيبت مثل آن بچّه است كه پدر را بالاي سر خود نمي بيند. اگر كسي پيدا شود كه بتواند در توصيف امام حقّ مطلب را ادا كند شيعه چنان زنده مي شود و قدرت مي گيرد كه هيچ كس در عالم نمي تواند در برابر او بايستد.

 

ماخذ: مصباح الهدي- مهدي طيب      جلد: 1 صفحه: 285

عنوان مطلب: تمثيل – امام مهدي عليه السلام و غيبت ايشان